Fijn dat je even mijn pagina aanklikt, welkom!

Ik ben Kathleen Van Quickenborne en ben in volle coronacrisis (april 2020) in Landen komen wonen. Voordien heb ik meer dan vijftig jaar in Kortenberg/Erps-Kwerps gewoond en hoewel dat ook in Vlaams-Brabant ligt, voelt het toch anders aan. Hier landen er niet de hele dag vliegtuigen op een boogscheut van je achtertuin (hoewel de stad “Landen” heet, hahaha) en het leven is minder gejaagd. Ik vermoed dat het ermee te maken heeft dat we hier zo’n 50km verder van de hoofdstad zitten.

De verhuizing en het vertrek uit Kortenberg verliepen niet zoals gepland. Gelukkig werd ik hier in Landen meteen goed opgevangen. De buren kwamen spontaan hun hulp aanbieden (natuurlijk met 2 meter afstand). ’s Avonds schalde “You never walk alone” door de straat en werd er op initiatief van de overbuurman gedurende het hele lied geapplaudisseerd voor de mensen in de zorg. Zo mooi!

Ik ben gepassioneerd door talen en ben ook taalleerkracht, ik geef Duits in de derde graad van het middelbaar onderwijs. Ik werk in Mechelen, een superdiverse stad, de “roots” van de leerlingen uit één klas kunnen soms in negen verschillende landen liggen. Ik zal niet beweren dat dit altijd gemakkelijk is, maar het is heel erg boeiend! Dagelijks ervaar ik van nabij dat een mens een mens is, een puber een puber, welke huidskleur, familienaam, religie, gewoontes, beperking, geaardheid of gender hij ook heeft. Het is een voorrecht om de hele wereld in mijn klassen te kunnen ontmoeten. Diversiteit maakt ons allen zoveel rijker… Jammer dat niet iedereen dat inziet.

Verder ben ik van mening dat alles samenhangt. Vlees eten betekent naast een gruwelijke lijdensweg voor de dieren die we als voedsel beschouwen een aanslag op het milieu en het klimaat. De klimaatverandering zorgt nu al voor onvoorstelbare natuurcatastrofes, waarvan de meeste plaatshebben in landen met een kleine ecologische voetafdruk. Zij hebben zelf geen aandeel in de klimaatverandering, maar zij moeten lijden ter compensatie van onze onverantwoorde omgang met de aarde, de natuur. Het is een nieuw soort kolonialisme. Wanneer streken onbewoonbaar worden, trekken mensen er weg en zoeken ze een betere plek om te leven. Een miniem percentage van alle vluchtelingen in de wereld komt in Europa terecht. Op zoek gaan naar een betere plek om te leven geldt hier echter niet als een reden om aanvaard te worden. We sturen die mensen dan terug naar gebieden die soms onleefbaar geworden zijn door ons toedoen. Is dat geen vreemde cirkel?

Toen ik ongeveer twee decennia geleden begon te beseffen hoe dit alles in elkaar zit, ben ik gestopt met vlees te eten en begonnen met het gebruik van zuivelproducten drastisch te reduceren. Neen, ik zal daar de wereld niet mee redden. Het is wel een kleine daad van verzet waarmee ik minstens voor mezelf uit bovenstaande vicieuze cirkel gestapt ben.

GROEN vertolkt mijn mening op een duidelijke manier en ik maak dan ook deel uit van de partij van toen ze nog “Agalev” heette. In Kortenberg heb ik mij steeds ingezet en ik wil dat graag in Landen verderzetten.

Kan je je vinden in mijn argumentatie? Dat kan je tonen door (ook) voor mij te stemmen op 13 oktober. Niet moeilijk te onthouden: lijst 7, kandidaat 7!

Op naar een GROENe toekomst voor de wereld en voor onze stad!