De situatie voor fietsers in de Stationsstraat blijft zorgwekkend. De bestaande fietsenstallingen zijn onpraktisch, slecht geplaatst en ontoegankelijk voor veel gebruikers. Groen Landen vraagt dat het stadsbestuur eindelijk rekening houdt met de zachte weggebruikers in zijn beleid.

Fietsenstallingen: slecht gepland én juridisch riskant

Voor de recente herstellingswerken was er één fietsenstalling die wél goed werkte: ze was vlot bereikbaar, legaal bruikbaar en kon niet door geparkeerde auto’s worden geblokkeerd.
Sinds de herbelijning enkele maanden geleden is zelfs die plek problematisch geworden. De stalling ligt nu op een verdrijvingsvlak én kan worden afgesloten door geparkeerde auto’s.

Ook de twee andere fietsenstallingen in de Stationsstraat kampen met hun eigen problemen. Eén ligt op een verdrijvingsvlak waardoor fietsen deels op het voetpad terechtkomen, de andere kan geblokkeerd worden door wagens.
Het resultaat: nergens kunnen fietsers hun fiets nog veilig, legaal en comfortabel kwijt.

“Het is absurd dat fietsers moeten kiezen tussen een boete riskeren of hun fiets tegen een gevel zetten, met alle hinder voor voetgangers van dien,” zegt Bart De Blaes van Groen Landen.

Daarnaast voldoen veel stallingen niet aan de voorwaarden van fietsverzekeringen, die vaak vereisen dat een fiets aan een vast voorwerp wordt bevestigd. Zeker voor bakfietsen, fietskarren en rolstoelfietsen is dat quasi onmogelijk.

“De infrastructuur houdt geen rekening met moderne fietsmodellen,” stelt Bart DB.

Een stap terug na herstellingswerken

De recente herbelijning bood nochtans een kans om de situatie te verbeteren, maar het tegenovergestelde gebeurde.

“Er werd zelfs een extra autoparkeerplaats bijgeschilderd, terwijl de vroegere fietsparkeerzone nu voorzien is van dwarse belijning,” legt Bart DB uit.

Volgens het Belgische verkeersreglement (KB 1 december 1975, artikelen 75.1 en 75.3) duidt die belijning een verboden zone aan waar geen enkel voertuig mag stilstaan of parkeren – dus ook geen fiets.

“Wie hier toch parkeert, riskeert een boete van €319. Een fietsenstalling die je wettelijk niet mag gebruiken – dat vat het probleem perfect samen,” zegt Bart DB.

Bovendien voldoen de 4 nieuwe parkeerplaatsen niet aan de aanbevolen lengte van 6 meter, maar hoogstens 5,5 meter.

“Te korte vakken maken parkeren moeilijker en verhogen de kans dat auto’s te dicht bij voetpad of stalling staan. Dat creëert opnieuw hinder voor fietsers en voetgangers,” aldus Bart DB.

Geen plaats voor wie anders fietst

Groen Landen wijst ook op het gebrek aan inclusieve stallingen. Fietskarren, duofietsen of rolstoelfietsen vinden nergens een geschikte plek.

“Een gezin dat de kinderen met de bakfiets naar school brengt, of een persoon met een aangepaste fiets, wordt gewoon vergeten,” zegt Bart DB.
“De infrastructuur lijkt ontworpen voor een fietstype dat dertig jaar geleden standaard was. Dat past niet meer bij hoe mensen zich vandaag verplaatsen.”

Het gevolg is dat grotere fietsen vaak op het voetpad belanden – niet uit keuze, maar uit noodzaak. Dat zorgt niet alleen voor hinder, maar ook voor onveilige situaties.

“Een toegankelijke stad houdt rekening met iedereen – ook met de fietser die wat meer plaats nodig heeft.”

Na het afspringen van de aankoop: toekomst onzeker

De situatie wordt nog complexer door de beslissing van de Vlaamse regering om de geplande investering van 1,7 miljoen euro te schrappen. Daardoor kan Landen de straat niet overnemen van het gewest, en een grondige heraanleg lijkt voorlopig uitgesloten.

“De straat blijft hangen in een bestuurlijk niemandsland,” zegt Bart DB.
“Zonder Vlaamse steun komt er geen structurele verbetering, en blijven fietsers en voetgangers in de kou staan.”

Volgens Groen Landen toont dit aan dat economische projecten nog steeds boven leefkwaliteit gaan.

“Een veilige, toegankelijke Stationsstraat is voor pendelaars, leerlingen en buurtbewoners minstens even belangrijk als eender welk economisch dossier.”

Stad Landen “staat er alleen voor” – maar kan wel kiezen

Burgemeester Reynaerts reageerde in de media dat de stad nu “er alleen voor staat”. Groen Landen begrijpt die frustratie, maar benadrukt dat de lokale overheid nog altijd kleinschalige, haalbare verbeteringen kan doorvoeren.

“Je hoeft geen miljoenen te investeren om de situatie voor fietsers te verbeteren,” stelt Bart DB.
“Het herplaatsen van stallingen, het voorzien van enkele brede rekken voor bakfietsen en het vrijhouden van ruimte voor voetgangers zijn haalbare stappen. Die vragen vooral politieke wil, niet per se grote budgetten.”

Concrete voorstellen van Groen Landen

Groen Landen roept het stadsbestuur op om niet te wachten op Vlaamse steun, maar zelf de eerste stappen te zetten:

• Verplaats bestaande fietsenstallingen naar plekken die niet door auto’s geblokkeerd kunnen worden.

• Voorzie aangepaste stallingen voor bakfietsen, fietskarren, duofietsen en rolstoelfietsen.

• Herstel de vroegere fietszone en verwijder de overbodige autoparkeerplaats.

• Voorzie duidelijke markeringen en afscheidingen tussen parkeerplaatsen en fietsenstallingen.

• Verbeter bevestigingsmogelijkheden zodat fietsen veilig kunnen worden vastgemaakt.

“Het schrappen van Vlaamse steun is geen excuus om stil te staan,” besluit Bart DB.
“Een stad die duurzame mobiliteit belangrijk vindt, moet dat ook tonen in het straatbeeld. En dat begint met een plek waar iedereen zijn fiets kwijt kan – ongeacht formaat of type.”

 

 

Groen Landen

Een fiets parkeren in Landen loopt niet altijd op wieltjes. Willen we in Landen het fietsgebruik bevorderen en tegelijk de veiligheid en aantrekkelijkheid van fietsen vergroten, dan is een...